Prawo Rzymskie

Stypulacje gwarancyjne były środkiem ochrony poza procesowej polegającej na zawarciu kontraktu prawnego na mocy którego osoba obawiająca się w przyszłości jakiegoś zdarzenia prawnego mogła otrzymać od osoby z której strony to zdarzenie zagrażało obietnicy pokrycia wyrządzonych szkód. Stypulacja o charakterze gwarancyjnym nazywała się cautio i służyły do udzielenia stronie zabezpieczenia umożliwiającego realizację roszczeń na wypadek szkody. Powiązane jest to bardzo ściśle z cautio damini infecti a więc szkody niedokonanej szkody mogącej zdarzyć się w przyszłości której powstanie zmuszało stronę która zawiniła do pokrycia strat jakie z tej szkody wynikały.