Prawo Rzymskie

Postępowanie dowodowe w rzymskim procesie opierało się na zasadzie że „przeprowadzanie dowodów obciąża powoda”. Głównym zadaniem postępowania dowodowego było ustalenie stanu faktycznego jaki istniał podczas zawiązania się sporu. Powód miał obowiązek przedstawić dowody a do sędziego należało tylko swobodne ich interpretowanie. Postepowanie dowodowe mogło opierać się na zeznaniach świadków (testes) czy też na dokumentach (instrumenta), opiniach biegłych oraz wizjach lokalnych czy też oględzinach.