Prawo Rzymskie

In ius vocatio to akt o charakterze prywatnym stosowany przez powoda celem wezwania pozwanego do stawiennictwa się w określonym terminie przed urzędnikiem państwowym. Początki tego prawa znajdujemy już w Ustawie XII tablic „si in ius vocat ito” Jeżeli ktoś pozywa przed sąd niechaj idzie”. Prawo do do wezwania pozwanego tymi słowami przysługiwało wyłącznie powodowi a pozwany miał obowiązek natychmiastowego stawiennictwa się przed urzędnikiem. Początkowo powód w przypadku braku reakcji ze strony pozwanego miał prawo do użycia siły celem doprowadzenia opornej osoby celem rozpoczęcia postępowania in iure. Z czasem jednak wykształcił się system poręczycieli Vindex którzy gwarantowali stawiennictwo pozwanego w określonym terminie.